ملا محمد مهدي النراقي ( مترجم : مجتبوي )

252

جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي )

و سخنان سودمند نيز مگو مگر آنكه بجا باشد ، زيرا بسا هست كه كسى در امر مفيدى سخن مىگويد امّا نابجا و در غير موقع آن و آنگاه به رنج مىافتد . و با حليم و بردبار و با سفيه و سبكسار ستيزه و جدال مكن ، كه بردبار با سكوتش بر تو غلبه مىكند ، و سفيه با گفتارش تورا مىآزارد . و در غياب برادرت همان را بگو كه دوست دارى پشت سرت بگويد . و در مواردى كه دوست دارى مورد عفو واقع شوى ، عفو كن . و همچون كسى عمل كن كه مىداند پاداش نيك دارد و مورد احترام قرار مىگيرد ( 1 ) « . از لقمان پرسيدند : « دانائى و حكمت تو چيست ؟ گفت : از چيزى كه به آن نياز ندارم سؤال نمىكنم و به آنچه بيهوده است نمىپردازم » . و آنچه در فضيلت ترك پرگوئى و سخن بىفايده در اخبار ائمّه عليهم السّلام و كلمات بزرگان حكما و عرفا وارد شده است بيشمار است ، و همين اندازه كه ذكر كرديم براى اهل بصيرت كافى است .

--> ( 1 ) اين روايت از ابن عباس در « احياء العلوم » 3 - 97 با اختلافاتى آمده است . .